Φιλοσοφία & Ἐπιστήμη. Τό ἀέναο τανγκό τοῦ στοχασμοῦ καί τῆς ἀποδείξεως.
Δοκιμιογραφεῖ ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης. Στόν ἀπέραντο ὠκεανό τῆς ἀνθρώπινης συνειδήσεως, ἡ ἐπιστήμη καί ἡ φιλοσοφία φαντάζουν σάν δύο φάροι πού προσπαθούν να φωτίσουν τήν ἀ γριεμένη θάλασσα, ἀντανακλώντας τό φῶς τους πάνω στά κύματα τοῦ ἀγνώστου. Ἡ πρώτη κρατᾶ τόν ἑξάντα, μετρώντας μέ ἀκρίβεια τίς ἀποστάσεις τῶν ἀστερι ῶ ν καί τή φορά τῶν ἀνέμων, ἐνῶ ἡ δεύτερη ἀναρωτιέται γιά τήν αἰτία τοῦ ταξιδιοῦ καί τό βαθύτερο νόημα τοῦ τελικοῦ προορισμοῦ. Ἀπό τήν ἐποχή πού ὁ Θαλῆς ὁ Μιλήσιος ἔστρεψε τό βλέμμα του στόν οὐρανό, ἡ σχέση αὐτή παραμένει μία ἐρωτική συνομιλία, ένας αἰσθησιακός χορός ἀνάμεσα στό μετρήσιμο καί τό οὐσιῶδες, μία συμπόρευση πού διαμορφώνει τόν σκελετό τοῦ πολιτισμοῦ μας. Ἡ ἐπιστήμη προσφέρει τά ἐργαλεῖα γιά τήν ἀποκωδικοποίηση τοῦ κόσμου, μετατρέποντας τό χάος τῆς ἐμπειρίας σέ νόμους καί μαθηματικές σταθερές. Εἶναι ἡ δύναμη πού δαμάζει τήν ὕλη, πού διεισδύει στόν πυρήνα τοῦ ἀτόμου καί ἐκτείνεται ὥς τά πέρατα τοῦ γαλαξία. Ὡστόσο, χωρίς τήν ἀναπνοή τοῦ στοχ...