Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων.
Δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε.
Δοκιμιογραφεί ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης.
Ὅταν οἱ ἦχοι τῆς Πεντηκοστῆς χαμηλώνουν καὶ τὸ πύρινο φῶς τοῦ Παρακλήτου ἐνθρονίζεται στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων, ἡ Ἐκκλησία ξεδιπλώνει τὸ πιὸ λαμπρὸ πέπλο της: τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων. Εἶναι ἡ ἡμέρα ποὺ τὸ ἀόρατο γίνεται ὁρατό, τότε ποὺ ὁ οὐρανὸς πλημμυρίζει ἀπὸ τὸ μῦρο ἐκείνων ποὺ ἀγάπησαν δίχως μέτρο. Οἱ Ἅγιοι Πάντες εἶναι οἱ ζωντανὲς ἀποδείξεις ὅτι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νὰ μεταμορφώσει τὴν πήλινη φύση μας σὲ καθρέφτη τῆς αἰωνιότητας. Δὲν πρόκειται γιὰ μία μακρινή ἀνάμνηση, ἀλλὰ γιὰ τὴν οἰκογένειά μας, γιὰ τοὺς ἀδελφούς μας ποὺ περπάτησαν στὰ ἴδια σκοτεινά μονοπάτια καὶ νίκησαν μὲ ἱερό έπαθλο τό Αιώνιο Φῶς.
Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ μᾶς μεταφέρει στὸ βλέμμα τοῦ Χριστοῦ, ἕνα βλέμμα ποὺ σπαράζει ἀπὸ ἀγάπη ἀντικρίζοντας τοὺς ὄχλους. «Ἐσπλαγχνίσθη περὶ αὐτῶν», μᾶς λέει ὁ εὐαγγελιστής. Ὁ Κύριος βλέπει τὴν ἀνθρωπότητα σὰν πρόβατα δίχως ποιμένα, ἐξαντλημένα καὶ παραπεταμένα στοὺς δρόμους τῆς ἀπελπισίας. Μέσα σὲ αὐτὴ τὴν ἱερὴ ἀγωνία, καλεῖ τοὺς Μαθητές του. Τοὺς δίνει ἐξουσία, τοὺς χαρίζει τὴ δύναμη νὰ θεραπεύουν, νὰ ἀνασταίνουν, νὰ διώχνουν τὸ σκοτάδι. Καὶ καθὼς τοὺς στέλνει στὸν μεγάλο «θερισμὸ» τοῦ κόσμου, σφραγίζει τὴν ἀποστολή τους μὲ μία φράση ποὺ ἀντηχεῖ σὰν συμπαντικὸς νόμος ἀγάπης: «Δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε».
Αὐτὸ τὸ «δωρεὰν» εἶναι ὁ καρδιακὸς παλμὸς τῆς χριστιανικῆς ζωῆς. Ὅλα ὅσα εἴμαστε, ὅλα ὅσα ἔχουμε, τὸ φῶς τῆς ὕπαρξης, ἡ πνοή μας, ἡ λύτρωση τοῦ Σταυροῦ, εἶναι δῶρα ἀνεκτίμητα, δοσμένα χωρὶς ἀντάλλαγμα ἀπὸ τὴν ἀστείρευτη πηγή της θείας ἀγαθότητας. Ὁ Θεὸς δὲν ἐμπορεύεται τὴ χάρη του. Τὴ σκορπίζει ἀπλόχερα πάνω σὲ δίκαιους καὶ ἀδίκους. Ἡ ἁγιότητα ξεκινᾶ ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ ἄνθρωπος κατανοεῖ αὐτὴ τὴ θεϊκὴ γενναιοδωρία καὶ ἀποφασίζει νὰ γίνει ὁ ἴδιος ἀγωγὸς τῆς χάρης.
Τὸ «δωρεὰν δότε» ἀποτελεῖ τὴν ἀπάντηση τῆς δικῆς μας ἐλευθερίας. Καλούμαστε νὰ προσφέρουμε τὴν ἀγάπη, τὴν παρηγοριά, τὴν ἴδια μας τὴν ψυχὴ στοὺς «ἐκλελυμένους» τοῦ κόσμου, χωρὶς νὰ ζητοῦμε ἀνταπόδοση, χωρὶς νὰ μετροῦμε τὸ κόστος. Οἱ Ἅγιοι Πάντες, ἀπὸ τοὺς ἐπιφανεῖς μάρτυρες μέχρι τοὺς ἀφανεῖς καθημερινοὺς ἀσκητές της διπλανῆς πόρτας, αὐτὸ ἀκριβῶς ἔπραξαν. Ἔγιναν δωρεὰ γιὰ τοὺς ἄλλους. Ἔδωσαν τὸ αἷμα τους, τὸν ἱδρώτα τους, τὰ δάκρυά τους, ἐπειδὴ πλημμύρισαν ἀπὸ τὸ δωρεὰν αἷμα τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ ἐπίλογος αὐτῆς τῆς Κυριακῆς γράφεται στὶς δικές μας καρδιές. Ἡ πρόσκληση τοῦ Εὐαγγελίου παραμένει ζωντανὴ. Σὲ ἕναν κόσμο ποὺ μετρᾶ τὰ πάντα μὲ τὸ κέρδος καὶ τὴν ἰδιοτέλεια, ὁ Χριστιανὸς καλεῖται νὰ γίνει ἡ «ἁγία παραφωνία», ὁ ἄνθρωπος τῆς δωρεᾶς. Ἄς ἀνοίξουμε, λοιπόν, τὰ χέρια μας γιὰ νὰ σκορπίσουμε ὅ,τι ὄμορφο μᾶς χάρισε ὁ Οὐρανός. Μόνο ὅταν ἀδειάζουμε ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας, μπορούμε καὶ γεμίζουμε ἀπὸ Θεό, βαδίζοντας στὰ ἴχνη τῶν Ἁγίων Πάντων, ἐκεῖ ὅπου ἡ πραγματική ἀγάπη δὲν σβήνει ποτέ.
Μέ ἀδελφική ἀγάπη,
Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς
Κατά Ματθαίον* (θ' 36-38, ι' 1-8).
θ' 36 Ἰδὼν δὲ τοὺς ὄχλους ἐσπλαγχνίσθη περὶ αὐτῶν, ὅτι ἦσαν ἐκλελυμένοι καὶ ἐρριμμένοι ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα.
37 τότε λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι·
38 δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ.
ι΄ 1 Καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν πνευμάτων ἀκαθάρτων ὥστε ἐκβάλλειν αὐτὰ καὶ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν.
2 Τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά εἰσι ταῦτα· πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος καὶ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ,
3 Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θωμᾶς καὶ Ματθαῖος ὁ τελώνης, Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου καὶ Λεββαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Θαδδαῖος,
4 Σίμων ὁ Κανανίτης καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν.
5 Τούτους τοὺς δώδεκα ἀπέστειλεν ὁ Ἰησοῦς παραγγείλας αὐτοῖς λέγων· εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε καὶ εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μὴ εἰσέλθητε·
6 πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ.
7 πορευόμενοι δὲ κηρύσσετε λέγοντες ὅτι ἤγγικεν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
8 ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, λεπροὺς καθαρίζετε, νεκροὺς ἐγείρετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε· δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε.
* Ο Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος, ποὺ ἦταν προηγουμένως τελώνης καὶ ὀνομαζόταν Λευΐς, ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα Μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς τὸν κάλεσε νὰ τὸν ἀκολουθήσει, ἐκεῖνος ἄφησε ἀμέσως τὴν δουλειά του καὶ ἔγινε ἀπόστολος. Εἶναι ὁ συγγραφέας τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου, τὸ ὁποῖο γράφτηκε ἀρχικὰ γιὰ τοὺς Ἑβραίους, ὥστε νὰ τοὺς ἀποδείξει ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Μεσσίας ποὺ εἶχαν προφητεύσει οἱ Γραφές.