Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Κυριακὴ τῶν Βαΐων - Σύντομη ἐρμηνεία.

 


Δοκιμιογραφεί  Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης. 

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου».

 Κατά Ἰωάννην* (ιβ' 1-18). 

1  Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 

2 Ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. 

3 Ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. 

4 Λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· 

5 διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς; 

6 εἶπε δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. 

7  Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό. 

8 Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. 

9 Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστι, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. 

10 Ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν, 

11 ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν. 

12 Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, 

13 ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. 

14 Εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστι γεγραμμένον· 

15 μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου. 

16 Ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον, ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ Ἰησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ. 

17 Ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. 

18 Διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.

 

 

* Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης εἶναι ὁ συγγραφέας τοῦ τετάρτου Εὐαγγελίου, τριῶν Καθολικῶν Ἐπιστολῶν καί τῆς Ἀποκαλύψεως. Φέρεται ὡς ὁ «ἀγαπημένος μαθητής» τοῦ Χριστοῦ. Στό ἔργο του τονίζει περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλον τήν ἔννοια τῆς ἀγάπης, γι' αὐτό καὶ ὀνομάζεται συχνά «Ἀπόστολος τῆς Ἀγάπης». Στήν ἁγιογραφία τόν βλέπουμε συνήθως νά συνοδεύεται ἀπό ἕναν ἀετό, ἕνα σύμβολο πού φανερώνει τό ὑψηλό πνευματικό νόημα τῶν κειμένων του. 

 

 

Σύντομη Ἐρμηνεία.

Σήμερα ἡ κτίση ὁλόκληρη συγκλονίζεται ἀπό ἕναν παιάνα χαρᾶς καί ἐλπίδας, καθώς ἡ ἀνθρωπότητα ὑποδέχεται τόν ἀληθινό της Ἄρχοντα. Ὑποδεχόμαστε τόν Βασιλέα τῶν Βασιλέων, τόν Κύριο τῆς Δόξης, ὁ Ὁποῖος εἰσέρχεται στήν Ἁγία Πόλη, ὄχι μέ τήν ἀλαζονεία τῶν κοσμικῶν ἡγετῶν, ἀλλά μέ τήν ἀπόλυτη ἰσχύ τῆς πραότητας. Ἀνεβασμένος «ἐπί πῶλον ὄνου», ἀνατρέπει κάθε ἀνθρώπινη ἀντίληψη περί ἐξουσίας, ἀποδεικνύοντας ὅτι τό ἀληθινό μεγαλεῖο βασίζεται στήν ειρήνη, στήν ταπείνωση καί στήν ἀγάπη.

Ἡ Κυριακή τῶν Βαΐων, πέραν τῆς ἱστορικής ἀνάμνησης, ἀποτελεῖ τήν ἐνεστώσα ἀποκάλυψη τῆς Θείας Δόξας. Τό «Ὡσαννά» πού δονεῖ τήν ἀτμόσφαιρα τῆς Ἱερουσαλήμ, εἶναι ὁ ἐπινίκιος ὕμνος τῆς ζωῆς ἐνάντια στή φθορά. Ὁ Χριστός προχωρᾶ ὡς ὁ ἀδιαμφισβήτητος Νικητής τοῦ θανάτου, ἔχοντας ἤδη προαναγγείλει τήν τελική Του ἐπικράτηση μέ τό θαῦμα τῆς ἐγέρσεως τοῦ Λαζάρου. 
 
Ὁ Κύριος φάνηκε σάν φῶς, λάμποντας σ᾽ ἐμᾶς πού καθόμασταν στό σκότος καί στή σκιά τοῦ θανάτου. Φάνηκε ἡ ἐπανόρθωση γιά ὅσους ἔπεσαν, φάνηκε ἡ λύτρωση τῶν ἀπελπισμένωνφάνηκε ἡ γαλήνη ὅσων εἶχαν βρεθεί σέ τρικυμία. Φάνηκε ἡ ἀνάβλεψη τῶν τυφλῶν, φάνηκε ἡ θεραπεία τῶν ἀσθενῶν, φάνηκε ἡ παρηγορία γιά ὅσους πενθοῦν. Φάνηκε ἡ ἀνάπαυση ὅσων κοπιάζουν, φάνηκε ἡ δικαίωση τῶν ἀδικημένων. 

Τά βάγια πού κρατοῦν στά χέρια τους τά ἄδολα παιδιά καί μαζί τους ὅλοι ἐμεῖς, εἶναι τά αἰώνια σύμβολα τῆς νίκης, τῆς ἀφθαρσίας καί τῆς πνευματικῆς ἄνοιξης. Κραδαίνοντάς τα, ὁμολογοῦμε περίτρανα ὅτι ὁ Λυτρωτής ἔρχεται γιά νά συντρίψει τά δεσμά τοῦ δη καί νά ἐλευθερώσει τό ἀνθρώπινο γένος ἀπό τήν τυραννία τῆς ἁμαρτίας.

Μπροστά σέ αὐτή τή μεγαλειώδη εἴσοδο, τό χρέος μας ὑπερβαίνει τήν ἁπλή συναισθηματική συμμετοχή. Καλούμαστε νά στρώσουμε μπροστά στά βήματά Του τίς ἴδιες μας τίς ψυχές, τίς προθέσεις καί τόν βίο μας. Ὁ θρίαμβος τῆς σημερινῆς ἡμέρας ἀπαιτεῖ μιά ῥιζική καί ὁλική μεταμόρφωση τῆς ὕπαρξής μας. Δέν καλωσορίζουμε ἕναν ἐπίγειο ἡγέτη, πού προσφέρει πρόσκαιρες ὑποσχέσεις, ἀλλά τόν Δημιουργό τοῦ παντός, ὁ Ὁποῖος πορεύεται πρός τό ἑκούσιο Πάθος γιά νά μᾶς χαρίσει τήν αἰώνια ἐλευθερία.

Ἄς ὑψώσουμε τά δικά μας βάγια μέ ἐνθουσιασμό καί πίστη, καθαρίζοντας τίς ψυχές μας γιά νά ἀντικρίσουμε τό μυστήριο τῆς σωτηρίας. Ἄς ἀκολουθήσουμε μέ αγάπη τόν Βασιλέα μας μέ τή βεβαιότητα τῆς λαμπροφόρου Ἀναστάσεως. Εὐλογημένος ὁ Ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου!


Μέ ἀδελφική ἀγάπη, 

 Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης 

 

Γιά τή διαμόρφωση το Δοκιμίου 
χρησιμοποιήθηκαν δάφια  
πό Ἰερά Εὐαγγέλια,
ποστολικές Ἐπιστολές
& Πατερικά Κείμενα. 
 
Λήφθησαν ἀποσπάσματα
πό τήν ἑλληνική & διεθνή 
ἀρθρογραφία & βιβλιογραφία,
& ἀντλήθηκαν στοιχεία & εἰκόνες
από ἔγκριτες διαδικτυακές πηγές.