Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Θεραπεία τοῦ παραλύτου - Σύντομη ἐρμηνεία.
Δοκιμιογραφεί ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης.
"Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου".
Κατά Μάρκον* (β' 1-12).
1 Καὶ εἰσῆλθε πάλιν εἰς Καπερναοὺμ δι᾿ ἡμερῶν καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι.
2 καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.
3 καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων·
4 καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.
5 ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.
6 ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν·
7 τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;
8 καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;
9 τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;
10 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας – λέγει τῷ παραλυτικῷ·
11 σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.
12 καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.
Εὐαγγελιστής Μάρκος
* Ὁ Εὐαγγελιστής Μάρκος ἔγραψε τὸ συντομότερο ἐκ τῶν τεσσάρων Εὐαγγελίων, τὸ ὁποῖο διακρίνεται γιὰ τὴ ζωντάνια καὶ τὴν ἀμεσότητα τῆς διηγήσεως. Κατέγραψε τὶς ἀναμνήσεις καὶ τὰ κηρύγματα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, παρουσιάζοντας τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς τὸν παντοδύναμο Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐνεργεῖ μὲ δύναμη καὶ πραγματοποιεί θαύματα. Στὴν ἁγιογραφία, ὁ Εὐαγγελιστὴς Μάρκος συμβολίζεται συχνά μὲ τὸν λέοντα, σύμβολο τῆς βασιλικῆς δυνάμεως τοῦ Κυρίου, καθὼς καὶ τῆς φωνῆς τοῦ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ.
Σύντομη ἐρμηνεία.
Ἡ θεραπεία τοῦ παραλυτικοῦ στὴν Καπερναοὺμ ὑπερβαίνει τὰ ὅρια μιᾶς ἁπλῆς θαυματουργικῆς ἴασης, ἀποτελώντας ἀφενὸς μία θεμελιώδη ἀποκάλυψη τῆς Θεϊκῆς ὑπόστασης τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἀφετέρου ἕναν ὕμνο γιὰ τὴν ἀξία τῆς χριστιανικῆς ἀλληλεγγύης.
Κεντρικό σημεῖο τῆς περικοπῆς ἀποτελεῖ ἡ βαθιὰ πίστη τῶν φίλων τοῦ παραλυτικοῦ, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐφευρετικότητα καὶ αὐταπάρνηση ὑπερνικοῦν τὰ φυσικὰ ἐμπόδια, τὴν κλειστὴ θύρα καὶ τὴ στέγη, γιὰ νὰ φέρουν τὸν ἀνήμπορο συνάνθρωπό τους ἐνώπιον τοῦ Σωτῆρος. Αὐτὴ ἡ κίνηση ὑπογραμμίζει ὅτι ἡ σωτηρία δὲν ἀποτελεῖ μία αὐστηρὰ ἀτομικὴ ὑπόθεση. Εἶναι ὁ καρπὸς τῆς ἀγάπης ποὺ φέρει ἀκόμη καὶ τὰ βάρη τῶν ἄλλων.
Παράλληλα, ὁ Χριστός, προσφέροντας πρῶτα τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν, θέτει μία νέα ἱεράρχηση στὶς ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου: διδάσκει ὅτι ἡ πνευματικὴ παράλυση καὶ ἡ ἐσωτερικὴ δυσαρμονία εἶναι βαθύτερες πληγὲς ἀπὸ τὴ σωματικὴ ἀναπηρία.
Ἡ ἀντίδραση τῶν Γραμματέων στὶς λέξεις τοῦ Ἰησοῦ μετατρέπει τὴ σκηνὴ σὲ ἕνα πεδίο θεολογικῆς σύγκρουσης, ὅπου ὁ Χριστὸς ἀποδεικνύει ἐμπράκτως ὅτι κατέχει καὶ ὁ ἴδιος τὴν ἐξουσία ποὺ κατὰ τοὺς Γραμματεῖς ἀνήκει ἀποκλειστικὰ στὸν Θεό. Ἡ σωματικὴ θεραπεία λειτουργεῖ ὡς ὁρατὴ ἀπόδειξη τῆς δύναμης τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου νὰ συμφιλιώνει τὰ Ἀνθρώπινα Πλάσματα μὲ τὸν Δημιουργό.
Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ πρώην παραλυτικὸς σηκώνεται καὶ μεταφέρει ὁ ἴδιος τὸ κρεβάτι του, ἀποτελεῖ τὸ ἰσχυρὸ σύμβολο τῆς πνευματικῆς ἐλευθερίας. Ἡ περικοπὴ μᾶς καλεῖ σὲ μία ἐνεργὴ πίστη, ποὺ δὲν πτοεῖται ἀπὸ τὶς σωματικὲς ἀδυναμίες. Ἀποκαλύπτει ταυτόχρονα πὼς ὁ Χριστὸς ἔχει τὴν δυνατότητα τῆς καθολικῆς ἀνακαίνισης τοῦ ἀνθρώπου, θεραπεύοντας πρῶτα τὴν ψυχὴ γιὰ νὰ δώσει ἀκολούθως δύναμη καὶ στὸ σῶμα.
Μέ ἀδελφική ἀγάπη,
Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης
