Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Ε΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν - Σύντομη ἐρμηνεία.

 

Δοκιμιογραφεί  Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης. 

"... ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος".

 Κατά Μάρκον* (ι' 32-45).

32 Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, 

33 ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι, 

34 καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται. 

35 Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν. 

36 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν; 

37 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. 

38 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; 

39 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δυνά­μεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· 

40 τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡτοίμασται. 

41 καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου. 

42 ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν· 

43 οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, 

44 καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· 

45 καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

 

Εὐαγγελιστής Μάρκος 

* Ὁ Εὐαγγελιστής Μάρκος ἔγραψε τὸ συντομότερο ἐκ τῶν τεσσάρων Εὐαγγελίων, τὸ ὁποῖο διακρίνεται γιὰ τὴ ζωντάνια καὶ τὴν ἀμεσότητα τῆς διηγήσεως. Κατέγραψε τὶς ἀναμνήσεις καὶ τὰ κηρύγματα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, παρουσιάζοντας τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς τὸν παντοδύναμο Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐνεργεῖ μὲ δύναμη καὶ πραγματοποιεί θαύματα. Στὴν ἁγιογραφία, ὁ Εὐαγγελιστὴς Μάρκος συμβολίζεται συχνά μὲ τὸν λέοντα, σύμβολο τῆς βασιλικῆς δυνάμεως τοῦ Κυρίου, καθὼς καὶ τῆς φωνῆς τοῦ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. 

 Σύντομη ἐρμηνεία.

Εἶναι σύνηθες τὸ φαινόμενο, ἄνθρωποι νὰ ἀναρριχῶνται σὲ θέσεις ἰσχύος, χρησιμοποιώντας ὡς ἐφαλτήριο τὴ βία, τὴ δολιότητα, τὸν λαϊκισμὸ καὶ τὴν ὑποκριτικὴ κολακεία. Αὐτὲς οἱ σκοτεινὲς μεθοδεύσεις, δὲν περιορίζονται μόνο στὰ ὑψηλὰ κλιμάκια τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ μολύνουν ἀκόμη καὶ τὶς πιὸ ἁπλὲς ἐπιδιώξεις γιὰ μιὰ τυπικὴ διάκριση ἢ μιὰ ἐπαγγελματικὴ προαγωγή. Συχνά οἱ ἄνθρωποι, τυφλωμένοι ἀπὸ τὸν ἐγωισμό, χρησιμοποιούν μέσα ἀνέντιμα, παραμερίζοντας κάθε ἔννοια δικαιοσύνης καὶ ὑποσκάπτουν τὴν ἀξιοπρέπεια τῶν συνανθρώπων, προκειμένου νὰ ἱκανοποιήσουν τὴν προσωπική τους φιλοδοξία.

Ὁ Κύριος ἀποστρέφεται αὐτὸ τὸ μοντέλο ἀνάδειξης. Ἀπορρίπτει κατηγορηματικὰ κάθε τιμὴ καὶ ἀξίωμα ποὺ οἰκοδομεῖται πάνω στὴν ἀπάτη, ἐνῷ ταυτόχρονα στηλιτεύει τὴν ἀλαζονικὴ καὶ τυραννικὴ ἄσκηση τῆς ἐξουσίας. Ἀντὶ αὐτοῦ, μᾶς προβάλλει τὸ παράδειγμα τῆς εὐαγγελικῆς ταπεινοφροσύνης καὶ τῆς ἀνιδιοτελοῦς προσφορᾶς. Μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ ἀληθινὴ ὑπεροχὴ βρίσκεται στὴν ἐν ἀγάπῃ διακονία τοῦ πλησίον: «Ὅς ἂν θέλῃ μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος».

Στὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, τὸ μέγεθος τοῦ ἀνθρώπου δὲν ἀποτιμᾶται ἀπὸ τὴ δύναμη ποὺ ἀσκεῖ ἐπὶ τῶν ἄλλων, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ βάθος τῆς ἀγάπης ποὺ τρέφει γι’ αὐτούς. Ἡ αὐθεντικὴ ἀγάπη ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπο στὴν ἑκούσια ταπείνωση, μετατρέποντάς τον σὲ πρόθυμο συμπαραστάτη τῶν ἀδελφῶν του. Πρῶτος στὴν πνευματικὴ ἱεραρχία, ἀναδεικνύεται ἐκεῖνος ποὺ, χάριν τῆς ἀγάπης, καταδέχεται νὰ γίνει ὁ ἔσχατος ὅλων. Γιὰ νὰ φτάσουμε ὅμως σὲ αὐτὸ τὸ ὕψος, ἀπαιτεῖται καρδία πλημμυρισμένη ἀπὸ τὸ ἦθος τοῦ Χριστοῦ. Διότι μόνο ὅποιος ἀγαπᾷ ἀληθινὰ καὶ μόνο ὅποιος ταπεινώνεται, θὰ ἀξιωθῇ τελικὰ τῆς ἀληθινῆς ἀνυψώσεως.

 

Τὴν Ε΄ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν τιμᾶται ἡ Ὁσία Μαρία Αἰγυπτία.

 
 
 
Συναξαριστής: "Ἡ Ὁσία Μαρία ἦταν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ζήσασα δὲ πρότερον μὲ ἀκολασίαν, χρόνους δεκαεπτά, ὕστερον ἔδωκε τὸν ἑαυτόν της ἡ μακαρία εἰς ἄσκησιν καὶ ἀρετήν. Καὶ τόσον πολλὰ ὑψώθη διὰ μέσου της ἀπαθείας, ὥστε ὁπού ἐπεριπάτει ἐπάνω εἰς τὰ νερὰ καὶ τοὺς ποταμούς, χωρὶς νὰ καταβυθίζεται. Εἰς τὴν ἔρημον ἔζησεν ἡ τρισολβία χρόνους τεσσαρακονταεπτά, χωρὶς νὰ ἰδῆ ἄνθρωπον, μόνον δὲ τὸν Θεὸν εἶχε θεατήν της. Καὶ τόσον ἠγωνίσθη, ὥστε ἀπόκτησε μίαν ζωὴν ἐπὶ γῆς, ἀγγελικὴν τε καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον".
 
Τὸ διδακτικότατο καὶ θαυμαστὸ βίο τῆς Ὁσίας Μαρίας Αἰγυπτίας, ποὺ ἔγινε προσφιλὲς ἀνάγνωσμα ὄχι μόνο τῶν μοναχῶν ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν χριστιανῶν, διέσωσε ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος Πατριάρχης Ἱεροσολύμων. Καὶ προβάλλεται ἡ ὁσία Μαρία ὡς ἔμπρακτος καρπὸς ἀσκήσεως.

Ἐκεῖνος ποὺ εἰσέρχεται στὸ στάδιο τοῦ πνευματικοῦ ἀγώνα μὲ φιλοτιμία, ἰσχυρὴ βούληση καὶ εἰλικρινῆ μετάνοια γιὰ τὸν πρότερο ἔκλυτο καὶ βορβορώδη βίο, δέχεται πλούσια τὴ θεία χάρη. Φθάνει στὴ χαρισματικὴ ἀπάθεια.

Ἡ ἀπάθεια στὴν ὁποία ἔφθασε ἡ Ὁσία Μαρία εἶναι φυσικὸς καρπὸς ἄσκησης. Ὁ ἀπαθὴς καθίσταται ἀτάραχος καὶ ἄφοβος, ἀφοῦ ἐνδυναμώνεται ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Συχνὰ δὲν αἰσθάνεται τὴν πείνα, τὴ δίψα, τὸν πόνο ἢ τὴν ἀνάπαυση. Ὁ νοῦς του εἶναι στραμμένος στὸν Θεὸ. Ὁ ἀπαθὴς δουλαγωγεῖ τὸ σῶμα μὲ τὴν ἄσκηση, ἐνῶ ταυτόχρονα κόπτει τὸ ἴδιον θέλημα καὶ ἐγκολπώνεται τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Γιὰ τοὺς ἁγίους Πατέρες, ἀπάθεια εἶναι ἡ εἰρηνικὴ κατάσταση τῆς ψυχῆς. Σέ τέτοια κατάσταση πέρασε καὶ ἡ ὁσία Μαρία, ἡ ὁποία, ὅταν δέχθηκε τὴν κοινωνία τῶν ἀχράντων μυστηρίων ἀπὸ τὸν Ἀββᾶ Ζωσιμᾶ, ἄφησε τὸν ἐπίγειο βίο πλήρης χάριτος καὶ εἰσῆλθε στὰ σκηνώματα τῆς ἄρρητης δόξας τοῦ Θεοῦ.

 

Μέ ἀδελφική ἀγάπη, 

 Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης 

 

Γιά τή διαμόρφωση το Δοκιμίου 
χρησιμοποιήθηκαν δάφια  
πό Ἰερά Εὐαγγέλια,
ποστολικές Ἐπιστολές
& Πατερικά Κείμενα. 
 
Λήφθησαν ἀποσπάσματα
πό τήν ἑλληνική & διεθνή 
ἀρθρογραφία & βιβλιογραφία,
& ἀντλήθηκαν στοιχεία & εἰκόνες
από ἔγκριτες διαδικτυακές πηγές.