Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως - Σύντομη ἐρμηνεία.

 

Δοκιμιογραφεί ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης.

"ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐ­­μοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗ­τος σώσει αὐτήν".

Κατά Μάρκον* (η' 34-38, θ' 1).

34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 

35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυ­χὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐ­­μοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗ­τος σώσει αὐτήν. 

36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρω­πον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 

37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀν­­­τάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 

38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγί­ων.

1 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

 

Εὐαγγελιστής Μάρκος 

* Ὁ Εὐαγγελιστής Μάρκος ἔγραψε τὸ συντομότερο ἐκ τῶν τεσσάρων Εὐαγγελίων, τὸ ὁποῖο διακρίνεται γιὰ τὴ ζωντάνια καὶ τὴν ἀμεσότητα τῆς διηγήσεως. Κατέγραψε τὶς ἀναμνήσεις καὶ τὰ κηρύγματα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, παρουσιάζοντας τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς τὸν παντοδύναμο Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐνεργεῖ μὲ δύναμη καὶ πραγματοποιεί θαύματα. Στὴν ἁγιογραφία, ὁ Εὐαγγελιστὴς Μάρκος συμβολίζεται συχνά μὲ τὸν λέοντα, σύμβολο τῆς βασιλικῆς δυνάμεως τοῦ Κυρίου, καθὼς καὶ τῆς φωνῆς τοῦ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. 

 

Σύντομη ἐρμηνεία.

Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ἀπὸ τὸ κατὰ Μάρκον Εὐαγγέλιο συνιστᾶ ἕναν ἀμείλικτο ἀλλὰ συγχρόνως λυτρωτικὸ πνευματικὸ νόμο, ὁ ὁποῖος ἐπαναπροσδιορίζει τὴν σχέση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν ἑαυτό του καὶ τὸν κόσμο. Ὁ Χριστός, ἀπευθυνόμενος ὄχι μόνο στοὺς μαθητές του ἀλλὰ καὶ στὸν ὄχλο, θέτει ὡς ἀπαράβατο ὅρο τῆς μαθητείας τὴν ἐλεύθερη βούληση, ὑπογραμμίζοντας τὸ «ὅστις θέλει». Ἡ ἀκολουθία Του δὲν εἶναι προϊὸν καταναγκασμοῦ, ἀλλὰ μιὰ συνειδητὴ ἀπόφαση αὐταπαρνήσεως. 

Ἡ προτροπή «ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν» δὲν ὑποδηλώνει τὴν ἐκμηδένιση τῆς προσωπικότητας, ἀλλὰ τὴν ἀποτίναξη τοῦ ἐγωκεντρικοῦ τρόπου ὑπάρξεως, ὁ ὁποῖος ἐγκλωβίζει τὸν ἄνθρωπο στὰ στενὰ ὅρια τῆς φιλαυτίας του. Ἡ ἄρση τοῦ σταυροῦ, σύμβολο αἰσχύνης γιὰ τὴν ἐποχή, μεταποιεῖται σὲ δυναμικὴ ἀποδοχή τῆς θυσίας καὶ τῶν θλίψεων γιὰ χάρη τῆς ἀληθείας.

Στὸ κέντρο τῆς διδασκαλίας, δεσπόζει τὸ παράδοξο τῆς ψυχῆς: ἡ ἀπεγνωσμένη προσπάθεια νὰ σώσουμε τὴν βιολογική μας ὕπαρξη προσκολλημένοι στὰ ὑλικά ἀγαθὰ ὁδηγεῖ στὴν πνευματικὴ ἀπώλεια, ἐνῶ ἡ προσφορὰ τῆς ζωῆς μας στὸν Χριστὸ καὶ τὸ Εὐαγγέλιο γίνεται ἡ μοναδικὴ ὁδὸς πρὸς τὴν αἰωνιότητα. 

Τὸ ἐρώτημα περὶ τῆς ὠφελείας τοῦ ἀνθρώπου ποὺ κερδίζει τὸν κόσμο ὅλο, ἀλλὰ ζημιώνεται τὴν ψυχή του, παραμένει ἡ πιὸ συγκλονιστικὴ ὑπαρξιακὴ πρόκληση. Ἡ ψυχή, ὡς φορέας τοῦ θεϊκοῦ ἐμφυσήματος, εἶναι ἀνεκτίμητη καὶ καμία ἐγκόσμια ἀνταλλαγὴ δὲν δύναται νὰ ἀναπληρώσει τὴν ἀπώλειά της.

Ταυτοχρόνως, ὁ Κύριος προειδοποιεῖ γιὰ τὸν κίνδυνο τῆς κοινωνικῆς δειλίας. Ἡ ντροπὴ γιὰ τὴν πίστη συνεπάγεται τὴν ἀποξένωση ἀπὸ τὴν δόξα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου κατὰ τὴν μέλλουσα κρίση. 

 

Ὡστόσο, ἡ περικοπὴ κατακλείεται μὲ μιὰ ἐλπιδοφόρα ὑπόσχεση: ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι μόνον μιὰ μελλοντικὴ προσδοκία, ἀλλὰ μιὰ ἐμπειρικὴ πραγματικότητα ποὺ εἰσέρχεται στὴν ἱστορία «ἐν δυνάμει». Ἡ πρόγευση αὐτῆς τῆς θεϊκῆς δόξας, ὅπως φανερώθηκε στὸ γεγονὸς τῆς Μεταμορφώσεως, ἀποτελεῖ τὴν τελικὴ δικαίωση ἐκείνων ποὺ τόλμησαν καὶ τολμοῦν νὰ χάσουν τὸν παλαιὸ ἑαυτό τους γιὰ νὰ κερδίσουν τὴν ἀληθινὴ Ζωή.

 

Μέ ἀδελφική ἀγάπη, 

 Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης 

 

   

Γιά τή διαμόρφωση τοῦ Δοκιμίου 

χρησιμοποιήθηκαν ἐδάφια  

ἀπό Ἰερά Εὐαγγέλια,

Ἀποστολικές Ἐπιστολές

& Πατερικά Κείμενα. 

 

Λήφθησαν ἀποσπάσματα

ἀπό τήν ἑλληνική & διεθνή 

ἀρθρογραφία & βιβλιογραφία,

& ἀντλήθηκαν στοιχεία & εἰκόνες

από ἔγκριτες διαδικτυακές πηγές.