Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Φωνὴ βοῶντος - Σύντομη ἐρμηνεία.

 


Δοκιμιογραφεί  Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης*.

 Κατά Μάρκον, (α' 1-8).

"Αρχὴ Τοῦ Εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, Υἱοῦ Τοῦ Θεοῦ. 

Ὡς γέ­γρα­πται ἐν τοῖς προ­φήταις, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευά­σει τὴν ὁδόν σου ἔ­­­­μπροσθέν σου· φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρή­μῳ, ἑτοιμά­σα­τε τὴν ὁδὸν Κυ­ρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ, ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων­ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφε­σιν ἁμαρτιῶν. 

Καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐ­­τὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώ­ρα καὶ οἱ Ἱερο­σολυμῖται καὶ ἐβα­­πτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰ­ορ­­δάνῃ ποταμῷ ὑπ᾿ αὐ­τοῦ ἐξο­μολογούμενοι τὰς ἁ­­μαρ­τί­ας αὐτῶν. 

Ἦν δὲ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυ­μέ­νος τρίχας καμήλου καὶ ζώ­νην δερματίνην περὶ τὴν ὀ­­­­σφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων­ ἀ­­­­κρίδας καὶ μέλι ἄγριον. 

Καὶ ἐκήρυσσε λέγων· ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ. ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑ­­­μᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ."

 

Εὐαγγελιστής Μάρκος 

Το Εὐαγγέλιο τοῦ Μάρκου εἶναι τὸ συντομότερο ἐκ τῶν τεσσάρων. Διακρίνεται γιὰ τὴ ζωντάνια καὶ τὴν ἀμεσότητα τῆς διηγήσεως. Ὁ Εὐαγγελιστὴς Μάρκος κατέγραψε τὶς ἀναμνήσεις καὶ τὰ κηρύγματα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, παρουσιάζοντας τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ὡς τὸν παντοδύναμο Υἱὸ τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐνεργεῖ μὲ δύναμη καὶ πραγματοποιεί θαύματα. Στὴν ἁγιογραφία, ὁ Εὐαγγελιστὴς Μάρκος συμβολίζεται συχνά μὲ τὸν λέοντα, σύμβολο τῆς βασιλικῆς δυνάμεως τοῦ Κυρίου, καθὼς καὶ τῆς φωνῆς τοῦ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. 

 

Σύντομη ἐρμηνεία.

Οἱ ἄνθρωποι ἀπεῖχαν ἀπὸ τὴν οὐσιαστικὴ τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὴν ἐποχὴ τοῦ Προδρόμου. Ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ εἶχε καταντήσει τυπολατρικὴ διαδικασία. Οἱ ἄνθρωποι ἔδιναν προτεραιότητα στὸ νίψιμο τῶν χεριῶν τους, ἀφήνοντας ἀκάθαρτη τὴν ψυχή τους.

Ἡ ἀποστολὴ τοῦ Προδρόμου ἦταν ἐπιτακτική· νὰ κηρύξει τή μετάνοια. «Μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν», φώναζε στὴν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνη. Αὐτὴ ἦταν ἡ ἠχηρὴ βοή του στὸ πλῆθος τῶν ἀνθρώπων ποὺ συνέρρεαν γιὰ νὰ τὸν δοῦν καὶ νὰ ἀκούσουν τὴν προφητικὴ φωνή του. Καλοῦσε τοὺς μετανοούντες νὰ συναισθανθοῦν τὴν ἠθική τους κατάπτωση καὶ τὴ διαστροφή τους, νὰ ζητήσουν τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἀλλάξουν ζωή.

Τὸ βάπτισμα τοῦ ὕδατος, μὲ τὸ ὁποῖο ἐπισφράγιζε τὸ κήρυγμά του, προπαρασκεύαζε τὴ λύτρωση τῶν ἀνθρώπων. Μὲ τὴ συμμετοχή τους σ᾿ αὐτὸ, οἱ ἄνθρωποι ἀναγνώριζαν τὴν ἁμαρτωλότητά τους καὶ ἐκδήλωναν τὴν προσδοκία τους γιὰ τὴν ἔλευση τοῦ θείου Λυτρωτῆ. Ἀπὸ Ἐκεῖνον ἐπρόκειτο νὰ λάβουν τὴν ἀληθινὴ ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν τους καὶ τὴν αἰώνια λύτρωση.

Ἡ κραυγὴ τοῦ Προδρόμου, ποὺ ἠχοῦσε τότε στὴν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνη, διαπερνᾶ τοὺς αἰῶνες, ἀντιλαλεῖ δὲ καὶ στὸν σημερινὸ κόσμο, καθὼς ο ἄνθρωποι ἔχουν ἀπομα­κρυνθεῖ ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Τὰ πάθη ὑψώνονται σὰν ὀγκώδη βουνὰ καὶ ἐμποδίζουν τὴ διέλευση τοῦ Κυρίου. Ὁ ἐγωισμός, ὁ φθόνος, τὸ μίσος, ἡ πλεονεξία καὶ τὸ ψέμα, τυφλώνουν τὸν ἄνθρωπο καὶ ὑποδουλώνουν τὴν ψυχή του. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχυρισθεῖ ὅτι εἶναι ἀναμάρτητος. Ὅλοι μας ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ εἰλικρινὴ μετάνοια.

Γι᾿ αὐτὸ τὸ κήρυγμα τοῦ Προδρόμου εἶναι τόσο ἐπίκαιρο στὴν ἐποχή μας. Τὸ μόνο μέσο γιὰ νὰ ἀπαλλαγεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ τὸ βάρος τῶν παθῶν εἶναι ἡ μετάνοια. Μόνο μὲ τὴ μετάνοια θὰ ἐνεργήσει καὶ πάλι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ ἐξαγιάσει τὴν ψυχή μας. Μόνο ἡ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς ὁμολογία τῶν ἁμαρτιῶν μας στὸ ἱερὸ Μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως, θὰ ἀνοίξει τὸν δρόμο γιὰ νὰ εἰσέλθει στὴν ψυχὴ ὁ Κύριος.

Μετάνοια σημαίνει ἀνανέωση τοῦ Βαπτίσματος. Μᾶς ἀναγεννᾶ ἡ μετάνοια· μᾶς ἀνακαινίζει· μᾶς συμφιλιώνει μὲ τὸν Κύριο καὶ ἡ ψυχή μας σπεύδει νὰ ἐκφράσει τὴ βαθιὰ εὐγνωμοσύνη της πρὸς τὸν Θεὸ. 

Αὐτὸ ἦταν τὸ φλογερὸ κήρυγμα τοῦ Προδρόμου: ἡ μετάνοια. Αὐτὴ ἦταν ἡ ἀποστολή του: ἡ ἀφύπνιση τῶν ἀποστατημένων ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπων. Αὐτὴ τὴν ἀποστολὴ ὑπηρέτησε μὲ τοὺς ἀδιαπραγμάτευτους λό­γους του καὶ μὲ τὴν ἀπόλυτα ἀσκητικὴ ζωή του. 

Ἂς ἀκούσουμε κι ἐμεῖς τὸ κήρυγμά του. Ἂς ἀποτινάξουμε ἀπὸ μέσα μας τὶς ἀδυναμίες καὶ τὶς ἁμαρτω­λὲς συνήθειές μας κι ἂς ἑτοιμάσουμε τὴν ψυχή μας μὲ τὴ μετάνοια, ὥστε νὰ εἰσέλθει σ᾿ αὐτὴν ὁ Κύριός μας, νὰ κατοικεῖ μέσα μας καὶ νὰ μς καθοδηγε.

 

 

 

Μέ ἀδελφική ἀγάπη, 

 Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης 

 
 
*Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός
ριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Μεταδιδακτορικός ρευνητής 
HARVARD & M.I.T. 
 
Δοκιμιογραφεί ρασιτεχνικῶς 
& διακονεί φιλοκερδς.
 
"...ὃς ἐὰν θέλῃ, ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, 
ἔσται ὑμῶν Διάκονος" (κ. Ματθαίον 20,26).
 
------------------------ 
  
Γιά τή διαμόρφωση το Δοκιμίου 
χρησιμοποιήθηκαν δάφια  
πό Ἰερά Εὐαγγέλια,
ποστολικές Ἐπιστολές
& Πατερικά Κείμενα. 
 
Λήφθησαν ἀποσπάσματα
πό τήν ἑλληνική & διεθνή 
ἀρθρογραφία & βιβλιογραφία,
& ἀντλήθηκαν στοιχεία & εἰκόνες
από ἔγκριτες διαδικτυακές πηγές.