Η Σιωπή της Φάτνης: Το Παράδοξο της Θείας Ενανθρωπήσεως.
Δοκιμιογραφεί ο Δρ. Κωνσταντίνος Απ. Καραγιάννης.
Η γέννηση του Χριστού, η ενσάρκωση δηλαδή του Θείου Λόγου, αποτελεί το πλέον κομβικό οντολογικό γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία. Ταυτόχρονα, συνιστά το απόλυτο παράδοξο, καθώς η ανθρώπινη λογική, η οποία αναζητά Τον Θεό στο ύψος, στη δύναμη και στο επέκεινα, σκοντάφτει μπροστά στο θέαμα ενός βρέφους.
Ο Δημιουργός δεν εισέρχεται στην κτίση Του ως αστραφτερός κεραυνός ή ως παντοδύναμος κατακτητής. Κενώνεται δόξης, αδειάζει δηλαδή τον εαυτό Του από τη δόξα, για να χωρέσει στην πιο εύθραυστη ανθρώπινη μορφή. Αυτό συνιστά το μυστήριο της κένωσης, ένα σκάνδαλο της επικρατούσας κοινής λογικής.
Η επιλογή του Σπηλαίου και της Φάτνης αποτελούν σαφείς θεολογικές δηλώσεις. Το Σπήλαιο συμβολίζει τον σκοτεινό και κρύο κόσμο, τα βάθη της ανθρώπινης ύπαρξης που στερούνται το Φως. Εκεί ακριβώς επιλέγει να γεννηθεί το Φως. Η Φάτνη, ο τόπος όπου συνήθως τρώνε τα ζώα, γίνεται ο τόπος που υποδέχεται τον Άρτο της Ζωής. Ο Θεός προσφέρεται ως τροφή και κοινωνία, όχι μόνο ως ιδέα.
Σε αντίθεση με την κρατούσα αντίληψη που απαιτεί από τον άνθρωπο να ανέβει προς τον ουρανό, πλέον ο ίδιος ο ουρανός κατεβαίνει στη γη. Ο Θεός γίνεται ευπρόσιτος. Μέχρι τη στιγμή της Γεννήσεως, ένα αγεφύρωτο χάσμα υπήρχε μεταξύ του Κτιστού (άνθρωπος & κόσμος) και του Ακτίστου (Θεός). "Και ο Λόγος σάρξ εγένετο". Αυτό σημαίνει ότι στο σύνολό της, η ανθρώπινη φύση μπολιάστηκε θεϊκά. Η Γέννηση, εκτός από τη σωτηρία της ψυχής, αφορά την καταξίωση της ύλης και του σώματος. Αφού ο ίδιος Ο Θεός ενδύθηκε σάρκα, το ανθρώπινο σώμα δεν είναι πλέον φυλακή, όπως πίστευαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι, αλλά Ναός Φωτός.
Σε έναν κόσμο που σήμερα βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στον θόρυβο και στην ταχύτητα, ποιο είναι το βαθύτερο νόημα της Γεννήσεως; Ο Χριστός γεννιέται εν σιγή. Μας διδάσκει ότι οι μεγαλύτερες επαναστάσεις προετοιμάζονται σιωπηλά, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κρατώντας τη δύναμη της σιωπής. Κάθε άνθρωπος, ακόμη και ο πιο φτωχός ή περιθωριοποιημένος, όπως οι βοσκοί που κλήθηκαν πρώτοι, έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς ο ίδιος Ο Θεός ταυτίστηκε με τους ελάχιστους. Το άστρο της Βηθλεέμ υπενθυμίζει ότι το σκοτάδι, όσο πυκνό κι αν είναι, δεν μπορεί να νικήσει το Φως. Αυτό αποτελεί το πλέον ελπιδοφόρο μήνυμα.
Η Γέννηση Του Χριστού, πέραν της ιστορικότητας του γεγονότος, αποτελεί ένα γεγονός που εξακολουθεί να συμβαίνει κάθε χρονιά. Αυτά τα Χριστούγεννα, το ζητούμενο δεν είναι να γιορτάσουμε απλώς τα γενέθλια ενός κορυφαίου προσώπου διασκεδάζοντας, αλλά να επιτρέψουμε να γεννηθεί ο Χριστός στις καρδιές μας. Όπως άλλωστε έγραψε και ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: "Ο Λόγος Του Θεού, εφάπαξ γεννηθείς κατά σάρκα, αεί γεννάται θέλων κατά πνεύμα διά φιλανθρωπίαν τοις θέλουσι· και γίνεται βρέφος, εαυτόν εν εκείνοις διαπλάττων ταις αρεταίς· και τοσούτον φαινόμενος, όσον χωρείν επίσταται τον δεχόμενον".
