Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Ἡ Ἁγία Οἰκογένεια - Σύντομη ἐρμηνεία.
Δοκιμιογραφεί ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης*.
"Ἡ Ἁγία Οἰκογένεια".
Κατά Ματθαίον, (β' 13-23).
"᾿Αναχωρησάντων δὲ αὐτῶν ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατ᾿ ὄναρ τῷ ᾿Ιωσὴφ λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἂν εἴπω σοι· μέλλει γὰρ ῾Ηρῴδης ζητεῖν τὸ παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό.῾Ο δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς ῾Ηρῴδου, ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσα τὸν υἱόν μου.
Τότε ῾Ηρῴδης, ἰδὼν ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπὸ τῶν μάγων, ἐθυμώθη λίαν, καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπὸ διετοῦς καὶ κατωτέρω, κατὰ τὸν χρόνον ὃν ἠκρίβωσε παρὰ τῶν μάγων· τότε ἐπληρώθη τὸ ρηθὲν ὑπὸ ῾Ιερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος· φωνὴ ἐν Ραμᾷ ἠκούσθη, θρῆνος καὶ κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν.
Τελευτήσαντος δὲ τοῦ ῾Ηρῴδου ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ᾿ ὄναρ φαίνεται τῷ ᾿Ιωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν ᾿Ισραήλ· τεθνήκασι γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου· ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἦλθεν εἰς γῆν ᾿Ισραήλ· ἀκούσας δὲ ὅτι ᾿Αρχέλαος βασιλεύει ἐπὶ τῆς ᾿Ιουδαίας ἀντὶ ῾Ηρῴδου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν· χρηματισθεὶς δὲ κατ᾿ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ, ὅπως πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται."
Ο Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος, ποὺ ἦταν προηγουμένως τελώνης καὶ ὀνομαζόταν Λευΐς, ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα Μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς τὸν κάλεσε νὰ τὸν ἀκολουθήσει, ἐκεῖνος ἄφησε ἀμέσως τὴν δουλειά του καὶ ἔγινε ἀπόστολος. Εἶναι ὁ συγγραφέας τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου, τὸ ὁποῖο γράφτηκε ἀρχικὰ γιὰ τοὺς Ἑβραίους, ὥστε νὰ τοὺς ἀποδείξει ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Μεσσίας ποὺ εἶχαν προφητεύσει οἱ Γραφές.
Σύντομη ἐρμηνεία.
Ἡ Ἁγία Οἰκογένεια, ἀποτελουμένη ἐκ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ τοῦ Ἁγίου Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος, ἀποτελεῖ τὸ αἰώνιον πρότυπο τῆς χριστιανικῆς βιοτῆς. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς γιὰ μία κοινωνικὴ μονάδα, ἀλλὰ γιὰ τὴν φανέρωση τῆς Θείας ἀγάπης ἐντὸς τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας.
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός: Ὡς παιδί, ὑποτάσσεται στοὺς γονεῖς του, διδάσκοντας τὴν ταπείνωση καὶ τὴν τιμὴ πρὸς τοὺς γεννήτορες.
Ἡ Παναγία: Εἶναι ἡ πηγή τῆς στοργῆς καὶ τῆς προσευχῆς, ἐκείνη ποὺ διατήρει «πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς», ἐνσαρκώνοντας τὴν ἀπόλυτη ἀφοσίωση.
Ὁ Ἅγιος Ἰωσήφ: Εἶναι ὁ δίκαιος προστάτης. Μὲ τὴν σιωπηλὴ αὐτοθυσία του, προφυλάσσει τὸ Θεῖον Βρέφος ἀπὸ τοὺς κινδύνους, ἀποδεικνύοντας ὅτι ὁ πατρικὸς ρόλος ἀποτελεί διακονία καὶ εὐθύνη.
Ἡ Ἁγία Οἰκογένεια μᾶς διδάσκει τρεῖς βασικὲς ἀρετές: Τὴν Ὑπομονή στίς θλίψεις καὶ στίς δοκιμασίες τῆς ζωῆς. Τὴν Ἁπλότητα μίας ζωὴς μόχθου καὶ πνευματικῆς γαλήνης. Τὴν Εὐχαριστία, καθώς ἡ οἰκογένεια καθίσταται «κατ' οἶκον Ἐκκλησία» ὅταν ὁ Θεὸς γίνεται τὸ κέντρο τῆς καθημερινότητας.
Σέ μία ἐποχὴ κρίσεως τῶν θεσμῶν, ἡ Ἁγία Οἰκογένεια μάς ὑπενθυμίζει ὅτι ὁ σύνδεσμος τῆς ἀγάπης, ὅταν θεμελιώνεται ἐπὶ τῆς πίστεως, ἀποτελεί τὸ μοναδικό ἀσφαλὲς λιμάνι τοῦ ἀνθρώπου.
Μέ ἀδελφική ἀγάπη,
Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης
